Multitasken

Het enige uurtje in m'n dag was er eentje waarbij ik in moest bellen op een webcast.

Maar dat kan ik best, een tempoloopje terwijl ik luister naar een overzich van de company quarterly earnings.

Sommige dagen heb je veel tijd. Sommige dagen heb je weinig tijd. Je doet altijd gewoon wat je kan met je omstandigheden die je hebt.

Zodra het warmer wordt

Geen loopje op het schema, maar wel beweeg-zin, dus ik fietste een heel klein rondje.

Zodra het wat warmer is, scooter ik een keertje naar mn nieuwe werklokatie, zodat ik de weg weet. Het is iets verder dan Soterdijk, waar ik vroeger zat - ik schat een kilometer of 34. En als het dan wat warmer wordt, dat zal toch echt wel een keer gebeuren toch, toch? Dat hagelen houdt toch wel een keer op? Dat moet toch wel?  Dan ga ik eens per week weer op de fiets. :)

Piramide

Om een uur of half zes werd ik al wakker. De hagel ratelde met bruut geweld op het dak. Oooooh, dacht ik, als de wekker gaat en het regent, dan ga ik vanavond.
 Om half zeven ging de wekker. Ik luisterde gespannen.

Het regende niet.

Prut ;).


Eruit dus, mn kleren lagen al klaar. Tegen zeven uur stond ik buiten. Ik had het hekje voor het huis nog niet achter me dicht laten vallen of de eerste hagelstenen landden op mijn hoofd. Meh.

Daarna brak de lucht open. Ik liep een piramidetje: 1-2-3-4-5-4-3-2-1, waarbij de streepjes 1 minuutje rustig joggen waren en de cijfers minuten op hoog tempo. Ieder interval ging wat herder dan het vorige, en ik was woest trots op mezelf toen ik met een hoofd vol zweet bikkelglitter weer binnenstapte.

Dat vroeg om een feestontbijtje :-)

Motivatie Maandag

Gewoon weer in m'n eigen polder

Het zondag duurloopje. Zon, wolken, regen, en een stevige hagelbui. Het onstuimige weer gaf me op m'n lazer, maar het ging fantastisch. Rode-wangen-doorgewaaid-haar-zweet-op-je-neus-blije-grijns-fantastisch. :)

Nog een rondje

Het bleef maar mooi weer in Londen, dus gister deed ik weer een rondje. Kwart over zes op, half zeven buiten. Via Farringdon Road richtign binnenstad. Links af op Fleet Street en na twintig minuten stond ik hier:

St Pauls' Cathedral. Mooi he. Vanaf daar nam ik de Millennium Bridge over de Thames. Die gaat tusen de Bank Side en de City. Ik moest wel echt even stoppen, want in de verte was dit:

De zon probeerde wanhopig door het wolkendek te breken en drenkte de stad in honingkleurig licht.


Van Millennium Bridge sloeg ik linksaf naar Southwark Bridge.

Via die brug ging ik terug naar de overkant. Toen via Queen Street weer terug naar Fleet Place en Farringdon road, alwaar ik op mn bek ging over de uitstekende poot van een op straat geplaatst hek.

'Danger', stond erop. Joh, je meent t.

Weet je wat echt sneu is? Als je die gemene 'SMAK' hoort als je valt en hoopt dat het je been is en niet je telefoon.

Ik geef het toe. Ik ben vreselijk.


Anyway, een schaaf op mn knie en niet op mn telefoon *grijns*, en verder maar weer, nog twee kilometertjes tot het hotel. Eenmaal terug in het hotel had ik niet heel veel zin in ontbijt, eigenijk, dus ik greep een sinaasappel van het buffet en een yoghurtje voor in mn tas voor later die middag, en ging onder de douche.


Met als gevolg dat ik VERGING van de honger toen het eindelijk lunchtijd was, dat was om half twee Londense tijd, dus half drie mijn tijd, wie verzint dit soort ongelogelijke misstanden, en dus bij de eerste de beste eettent op de hoek wat lekkers haalde.

Dat kan nogal goed, daar. Werkelijk overal zijn winkel vol lekker biologisch vegetarisch gezond eten. Een paradijs, echt waar. Dit was bloemkool/zoete aardappel curry met salade en driegranenrijst (die zat er onder verstopt). Vijf euro.

En dit was mn toetje:

Kokosmelk-chia-pudding met citroenpuree en munt.


Hmmmmmm.

Liefs uit Londen

Ik ben in Londen voor werk. Ik kwam er maandagavond aan, en dinsdagochtend ging de wekker om 0615. Ik had afchuwelijk slecht geslapen, altijd in hotels, maar ik wist niet hoe snel ik mijn hardloopkleren aan moest trekken. Er zijn mar heel weinig dingen die ik net zo leuk vind als op mn hardloopschoenen in de vroege ochtend door een 'vreemde' stad zwerven. Om tien over half zeven stond ik op een brug over de Thames, waar de zon door de wolken brak boven inner city Londen.

 

En ik genoot zo verschrikkelijk hard. 

 

De rest van mijn loopje was een sensory overload aan schoonheid en nieuwe indrukken.

Stoplichten (heel erg veel), dubbeldekkers, voetgangers, fietsers op fixies die met een soort van doodsverachting door het verkeer heen slalommen, sirenes.

 

Geraniums, pubs, bakkerijen die allang open waren en waar rijen mensen netjes aansloten voor een koffie en een croissantje. Laad- en los verkeer, underground borden, straatvegers. 

Ook om kwart voor zeven 's ochtends is het in Londen gewoon al druk.

Ik deed 6,2 km, en rende door de deur van het hotel zo naar het restaurant.

Veel beter dan dat wordt de ochtend niet. :)